🌐 Polski

Historia Teatro Sociale w Como i jego Areny

📞 +39 031 718834Dojazd

Parkując na Arenie, znajdują się Państwo w samym sercu historii Como: tuż za Teatro Sociale, jednym z najstarszych i najbardziej klimatycznych teatrów północnych Włoch. Oto jak powstał, jak się zmieniał i co oferuje Państwu dziś.

Historyczny rysunek przekroju Teatro Sociale w Como
Historyczny przekrój podłużny Teatro Sociale w Como (rysunek eksponowany w teatrze). Fot. Marimari52, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons. Commons · Licencja CC BY-SA 4.0

Początki: teatr dla miasta (1807–1813)

Już w 1807 roku negocjowano zakup terenu Castello della Torre Rotonda, XIII-wiecznej fortyfikacji, aby zbudować tam „Nowy Wielki Teatr w Como”. Inicjatorem był hrabia Giampietro Porro, podestà Como, przy wsparciu Alessandra Volty, ówczesnego przewodniczącego rady miejskiej. Teatr zbudowano z inicjatywy Società dei Palchettisti (stowarzyszenia właścicieli lóż), założonego przez samego podestę.

Prace rozpoczęto w 1811 roku według projektu architekta Giuseppe Cusiego; w 1812 roku kierownictwo przejął Luigi Canonica, największy architekt teatralny swoich czasów. Również w 1812 roku Alessandro Sanquirico namalował wielką kurtynę przedstawiającą śmierć Pliniusza Starszego, pochodzącego z Como, podczas erupcji Wezuwiusza.

Wieczorem 28 sierpnia 1813 roku kurtyna podniosła się po raz pierwszy – wystawiono „Adriano in Siria” Antonia Fonseki Portugala i „I pretendenti delusi” Giuseppe Moski. W 1813 roku urodzili się także Giuseppe Verdi i Richard Wagner.

Dawny widok Castello della Torre Rotonda w Como, w miejscu którego stoi teatr
Dawny widok Castello della Torre Rotonda w Como, w miejscu którego stoi teatr. © Teatro Sociale di Como / AsLiCo – teatrosocialecomo.it

Fasady i sala

W dniu otwarcia fasady nie były jeszcze ukończone: Luigi Canonica dokończył fasadę północną w 1819 roku, a po nowym projekcie fasadę południową w latach 1819–1821. Od strony Piazza Verdi widać skromną klasycystyczną fasadę z kolumnowym portykiem.

Sala ma kształt pudła wiolonczeli, drewnianą konstrukcję i pięć poziomów: trzy rzędy 72 prywatnych lóż, do tego loża królewska, oraz dwie galerie.

Klasycystyczna kolumnowa fasada Teatro Sociale w Como wieczorem
Klasycystyczna fasada od strony Piazza Verdi. Fot. Irnerio da Como, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons. Commons · Licencja CC BY-SA 4.0
Dawna pocztówka: Como za katedrą, po lewej portyk teatru
Dawna pocztówka: Como za katedrą, po lewej portyk teatru. © Teatro Sociale di Como / AsLiCo – teatrosocialecomo.it

XIX wiek: wielcy artyści i przemiany

W Sociale występowali Niccolò Paganini (1823) i Franciszek Liszt (1837); 24 grudnia 1837 roku w Como urodziła się Cosima Liszt, późniejsza żona Wagnera. Kolejne prace: w 1855 roku rozbudowa inżyniera Leopolda Rospiniego dodała 38 lóż i piąty poziom, a Eleuterio Pagliano namalował sklepienie według projektu Gaetana Spelluzziego, z Muzami koronującymi artystów; w 1864 roku wprowadzono oświetlenie gazowe, a w 1899 roku, w stulecie ogniwa Volty, elektryczne.

Historyczne zdjęcie pełnej sali z oświetlonymi lożami
Historyczne zdjęcie pełnej sali z oświetlonymi lożami. © Teatro Sociale di Como / AsLiCo – teatrosocialecomo.it

Arena: od ogrodu do parkingu

Arena to otwarta przestrzeń za fasadą południową, urządzona według planów Cusiego i udostępniona publiczności w 1851 roku, z widownią w kształcie podkowy otoczoną zielenią. Na początku XX wieku działało tu także kino plenerowe.

W 1938 roku inżynier Carlo Ponci zbudował „Teatr Arena pod gołym niebem”: zadaszoną scenę z wieżą sceniczną i żelbetową widownię sięgającą murów wzdłuż Via Indipendenza, dla maksymalnie 4000 osób. Również z powodu wojny obiekt nie odniósł oczekiwanego sukcesu; w latach 60. był nieużywany, a w 1970 roku gmina rozebrała trybuny, aby zrobić miejsce na obecny parking.

Arena Teatro Sociale w Como z parkingiem i kopułą katedry
Arena Teatro Sociale z góry, dziś parking, w tle katedra. Fot. Maurizio Moro5153, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons. Commons · Licencja CC BY-SA 4.0
Historyczne zdjęcie Areny pod gołym niebem ze sceną i rzędami krzeseł
Historyczne zdjęcie Areny pod gołym niebem ze sceną i rzędami krzeseł. © Teatro Sociale di Como / AsLiCo – teatrosocialecomo.it
Arena Teatro Sociale wieczorem, z oświetloną katedrą
Arena Teatro Sociale wieczorem, z oświetloną katedrą. © Teatro Sociale di Como / AsLiCo – teatrosocialecomo.it

„Piccola Scala” i XX wiek

Po zbombardowaniu mediolańskiej La Scali w 1943 roku sezon operowy La Scali 1943/44 odbył się w Sociale – stąd przydomek „Piccola Scala” (mała Scala). W 1911 roku Franz Lehár wybrał Como na włoską prapremierę „Amor di zingaro” (Cygańska miłość); w latach 1904–1905 w foyer powstała „Sala Bianca” (Biała Sala), odrestaurowana w 1975 roku.

Historyczne zdjęcie sceny z dawną scenografią
Historyczne zdjęcie sceny z dawną scenografią. © Teatro Sociale di Como / AsLiCo – teatrosocialecomo.it

Powrót Areny i teatr dziś

Od 1 stycznia 2002 roku teatrem zarządza AsLiCo. W latach 2004–2006 scenę odnowiono i zmechanizowano. W 2010 roku, przed dwusetleciem, rozebrano wieżę sceniczną z lat 30., odsłaniając ponownie południową fasadę Canoniki; w czerwcu 2013 roku otwarto nową Arenę spektaklem „200.Com Carmina Burana” z udziałem ponad 450 artystów zawodowych i amatorów.

Dziś teatr jest otwarty ponad 300 dni w roku, należy do sieci OperaLombardia i sam produkuje spektakle. W całej Europie znany jest z programu Opera Education (Opera domani powstała w 1996 roku), organizuje też konkurs dla młodych śpiewaków operowych. Latem Arena – przez resztę roku nasz parking – gości Festival Como Città della Musica (od 2008 roku), z maksymalnie 1500 miejscami siedzącymi.

Odrestaurowana południowa fasada Canoniki, zwrócona dziś ku Arenie
Odrestaurowana południowa fasada Canoniki, zwrócona dziś ku Arenie. © Teatro Sociale di Como / AsLiCo – teatrosocialecomo.it
Teatr i kopuła katedry widziane z Areny
Teatr i kopuła katedry widziane z Areny. © Teatro Sociale di Como / AsLiCo – teatrosocialecomo.it
Sala Bianca teatru dziś, z żyrandolami
Sala Bianca teatru dziś, z żyrandolami. © Teatro Sociale di Como / AsLiCo – teatrosocialecomo.it

Pomnik narodowy: kiedy i dlaczego

Teatro Sociale bywa nazywany „pomnikiem narodowym”, jednak ustawowe uznanie nie jest jeszcze ostateczne. 3 kwietnia 2024 roku włoska Izba Deputowanych przyjęła jednolity projekt „Uznanie teatrów włoskich za pomniki narodowe”, którego lista obejmuje Teatro Sociale w Como. Projekt (S. 821-B) został skierowany do Senatu 9 kwietnia 2024 roku i, według naszej wiedzy, nie został jeszcze ostatecznie uchwalony. Nie ma więc jeszcze obowiązującej ustawy ani dekretu z datą uznania.

Tekst przyjęty przez Izbę przewiduje, że teatry liczące co najmniej 100 lat mogą zostać uznane za pomniki narodowe, jeśli ich działalność jest finansowana ze środków publicznych lub ich znaczenie kulturowe zostało już uznane. Sociale ma ponad dwa stulecia historii i wciąż działa ponad 300 dni w roku. Jego wartość to podkowiasta sala w kształcie pudła wiolonczeli z trzema rzędami lóż i dwiema galeriami, klasycystyczne fasady zaprojektowane przez Cusiego i ukończone przez Canonikę, kurtyna Sanquirica i sklepienie Pagliana oraz rola kulturalna – od „Piccola Scala” z lat 1943/44 po projekty Opera Education.

Kalendarium

  1. 1807 – negocjacje w sprawie terenu Castello della Torre Rotonda
  2. 1811 – początek budowy, projekt Giuseppe Cusiego
  3. 1812 – kierownictwo przejmuje Luigi Canonica; kurtyna Sanquirica
  4. 28 sierpnia 1813 – otwarcie operą „Adriano in Siria”
  5. 1819–1821 – ukończenie fasad
  6. 1851 – otwarcie Areny
  7. 1855 – rozbudowa: 38 nowych lóż i piąty poziom
  8. 1899 – oświetlenie elektryczne
  9. 1938 – „Teatr Arena pod gołym niebem” dla 4000 osób
  10. 1943/44 – sezon La Scali w Como: „Piccola Scala”
  11. 1970 – rozbiórka trybun: powstaje parking
  12. 2002 – zarządzanie przez AsLiCo
  13. 2010 – rozbiórka wieży scenicznej z lat 30.
  14. czerwiec 2013 – dwusetlecie i nowa letnia Arena
  15. 3 kwietnia 2024 – Izba przyjmuje projekt ustawy o „pomniku narodowym”

Oficjalna strona teatru

Repertuar, bilety i więcej na oficjalnej stronie Teatro Sociale w Como: teatrosocialecomo.it

Źródła

🅿️ Prosimy parkować na Arenie podczas spektakli w Teatro Sociale →